James Joyce's extimate modernism in Ulysses: A Lacanian take on language, subjectivity and temporality

---

Tezin Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İNGİLİZ EDEBİYATI ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2022

Tezin Dili: İngilizce

Öğrenci: FATMA TUBA KORKMAZ KARAMAN

Danışman: NURTEN BİRLİK

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Modern bireyi ve çıkmazlarını temsil etmeye yönelik yüksek modernist mücadele, en iyi biçimini, yazılarında Kartezyen epistemolojiden ve onun özü olan doğrusallık ve edebi yansıması olan gerçekçilikten radikal bir kopuşu ve meydan okumayı ortaya koyan James Joyce'un eserlerinde bulur. Joyce'un doğrusallıktan kopuşu, yazılarının hem biçemine hem de içeriğine öylesine yansır ki, anlatı tarzı eserlerinin konusunun sahnelenmesi şeklini alır. Bu çalışmada Jacques Lacan'ın psikanalitik teorilerinin ve har/iç/sellik kavramının, Joyce'un öznesinin doğrusal olmayan bir zamansallık ve nedensel olmayan bir dil düzleminde derinlemesine incelenmesine olanak sağladığını öne sürmekteyim. Ulysses, yalnızca öznelerarası/özneiçi har/iç/sel ilişkileri titizlikle sergilemesi nedeniyle değil, aynı zamanda biçemi içeriğinin har/iç/seli olduğu için de har/iç/selliğin kusursuz bir örneğidir. Har/iç/sellik, Joyce yazınının öznellik, dil ve zamansallığı ele alışında belirleyici bir özellik olarak ortaya çıkar ve Joyce'un gerçekliği yeniden yapılandırmasının, birbirleriyle har/iç/sellik ilişkisi içinde olan içerik ve biçemi kullanmasına nasıl yansıdığını deşifre etmek mümkün hale gelir. Bu nedenle bu tez, Joyce'un Ulysses romanını Mobian ilişkiler içeren topolojik şekillerde örneklendiği haliyle Lacan'ın har/iç/sellik kavramı ve bu kavramın sinthome, nesne a ve arzu/eksikle olan ilişkisi üzerinden okumanın romandaki parçalı yapıyı, onlara anlamsal boyutlar yükleyerek değil, aralarındaki har/iç/sel1 ilişkisellik üzerine yeni bir yorum katarak farklı bir hermeneutik zeminde birleştirdiğini savunur.