Love me tender: The role of verbally coded emotions on nonverbally coded emotions in mother-child reminiscing and play contexts
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Fen Edebiyat Fakültesi, Psikoloji Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2025
Tezin Dili: İngilizce
Öğrenci: BURCU DİCLE ZÜM
Danışman: Başak Şahin Acar
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Bu çalışma, annelerin duyguları sözel olarak ifade etme biçimlerinin, iki farklı ancak benzer sosyalleşme bağlamı olan oyun ve geçmiş olayların hatırlanması sırasında, çocukların ve annelerin sevgi dolu fiziksel dokunma davranışları üzerindeki rolünü araştırmayı amaçlamıştır. Çalışma tasarımına bireysel farklılıkları yakalamak amacıyla annelerin romantik bağlanma stilleri de dahil edilmiştir. Araştırma, Orta Doğu Teknik Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri (BAP; kod: BAP – 08 – 11 – 2013 – 074) tarafından desteklenen bir bilimsel araştırma projesi kapsamında gerçekleştirilmiştir. Araştırmaya, yaşları 45 ila 73 ay arasında değişen çocuklar ve annelerinden oluşan doksan beş ikili katılmıştır. İkililer, ODTÜ yerleşkesinde bulunan Çocuk ve Ergen Gelişimi Laboratuvarı'na (ÇEGEL) davet edilmiş ve birlikte yaşadıkları bir geçmiş olay hakkında hatırlama (10 dakika) ve ardından yapı bloklarıyla birlikte oyun oynama (10 dakika) görevlerini yerine getirmişlerdir. Görevler eş zamanlı olarak ses kaydı ve video kaydı ile belgelenmiştir. Anneler, Fraley ve arkadaşları (2000) tarafından geliştirilen Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri-II (YİYE-II) aracılığıyla romantik bağlanma stillerini rapor etmişlerdir. Veriler, hipotezlere bağlı olarak tanımlayıcı analizler ve hiyerarşik regresyon analizleriyle incelenmiştir. Bulgular, annelerin olumlu duyguları ifade eden sözcüklerinin, her iki görevde de annelerin sevgi dolu dokunma davranışlarını ve sadece hatırlama görevi sırasında çocukların sevgi dolu dokunma davranışlarını yordadığını göstermiştir. Annelerin romantik bağlanma stilleri, ya da kontrol değişkenleri olan annelerin yaşı, çocukların yaşı ve cinsiyeti duygusal ifadelerin yordayıcı rolü üzerinde anlamlı bir farklılık yaratmamıştır. Genel olarak, bu çalışmanın bulguları, ebeveyn-çocuk etkileşimlerinde duygu sosyalleştirme ve fiziksel sevgi literatürünü desteklemektedir. Bulgular, önceki çalışmalar ışığında tartışılmış; sonuçların uygulamaya yönelik çıkarımları, katkıları, sınırlılıkları ve gelecekteki çalışmalar için öneriler vurgulanmıştır.