The Ultimate being in Greek and Islamic traditions


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2000

Tezin Dili: İngilizce

Öğrenci: ELENİ PANANAKİ

Danışman: YASİN CEYLAN

Özet:

öz ESKİ YUNAN VE İSLAM GELENEKLERİNE GÖRE NİHAİ VARLİK Pananaki, A. Eleni Yüksek Llisans, Felsefe Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Yasin Ceylan Nisan 2000, 99 sayfa Bu çalışma eski Yunan ve İslam geleneklerinde Nihai Varlık düşüncesinin fonksiyonlarını analiz etmeyi amaçlamaktadır. Felsefe, bir ilke arayışı içine girildiğinde veya dünyaya dair bir izah getirilmesi gerektiğinde Tanrı kavramını güçlü veya dünyanın temel sebebi olarak ortaya koyar. Çalışmanın ikinci bölümünde Platon'a ait iki belirleme incelenmiştir: Buna göre Nihai Varlık Cumhuriyet "w. Bölünmüş Çizgi Model'inde en yüksek varlık olarak yer alırken Timaeus'âa. da en büyük yaratıcı durumundadır. Üçüncü bölümde Nihai Varlık Aristo ekolünün Kımıldamayan- Hareketli modeli çerçevesinde ele alınmıştır. Dördüncü bölümde ise, Gazali ile İbn Rüşd arasında, felsefecilerin iddia ettikleri gibi dünyanın Tann ile birlikte sonsuzagidip gitmediği veya teologların söyledikleri gibi Tanrı tarafından yaratılıp yaratılmadığı konusunda yaşanan özel tartışma ortaya konuyor. Bu çalışmada ulaşılan temel sonuçlar şu şekilde özetlenebilir: Felsefe dünya hakkında meta-fizik bir yapı belirlediği için, Plato, Aristo ve İbn Rüşd dünyayı kavramaya yarayacak ve tutarsızlıklardan tamamen arındırılmış bir kapsamlı düşünce sistemi ortaya koyamadılar. Dolayısıyla bu çalışma, Gazali'nin Tann'yı akıl ve tümevarım metoduyla algılamayacağımıza dair söylediklerinin doğru olduğunu ortaya koymaktadır. Çünkü Allah bir bilinmezlik olarak kalmaya devam etmektedir. Anahtar Sözcükler: Platon, Aristo, Gazali, İbn Rüşd, Nihai Valık, Formlar, Yaratıcı, Kımıldamayan-Hareketli. vı