COHABITATION AS A PROJECT FOR POST-ANTHROPOCENIC ARCHITECTURE:STRATEGIZING FOR AN URBAN SYMBIOSIS


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, MİMARLIK ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2023

Tezin Dili: İngilizce

Öğrenci: ECE GÖREN

Danışman: Funda Baş Bütüner

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Ekolojik stratejiler bir yandan giderek yaklaşan bir durma noktasına ulaşırken, diğer yandan Antroposen çağı akademide geniş çapta tanınırken, mimarlık disiplini, insanlığın gezegen ölçeğindeki bozulum etkileri ışığında taze yaklaşımlar arıyor. Bu noktada çevresel söylemdeki kayıp halka, düşünmenin en temelinden başlıyor. Bu söylem içinde, birlikte yaşama kavramı, ekoloji ve mimarlık arasındaki bağı birleştirmek, mimarlık için yeni bir sorumluluk alanı tanımlamak ve sistematik yağmalamadan ziyade pozitif inşaa uygulamaları kuran bir profesyonel etiği (yeniden) çerçevelemek için bütüncül bir model olarak ortaya çıkıyor. Post-antroposenik mimari için bir proje olarak birlikte yaşamayı kurgulamak için iki önerme tanınır; mimarlık doğaya aşkın değil, tamamen içkindir -bu nedenle ne insan ne de tasarım doğanın dışında, üstünde veya altında konumlandırılamaz- ve ikincisi, kentler habitatlardır, ve kent doğanın bir modifikasyonudur. Bu bağlamda, birlikte yaşama sözlüğü için üç ana tasarım eylemi tanımlanır; fonksiyonel simbiyoz, muktedir mimari ve entegre katılım, bu eylemler, kirli süreksizlik, üçüncü peyzaj ve yoğun kentsel olarak listelenen potansiyel kentsel saha koşullarına ilişkin ortaya çıkmaktadır. Bu eylemlerin ve birlikte yaşamanın Orta Doğu Teknik Üniversitesi (ODTÜ) Kampüsü'ne pratik uygulaması için kampüsün eşsiz kentsel doğası ve mimari yoluyla bir arada yaşama potansiyeli mimarlık aracılığıyla irdelenecektir. Kampüste seçilen alanlar için birlikte yaşamanın üç tasarım eylemi uygulanmış ve ODTÜ için post-antroposenik mimari çerçevesinde cevabi tasarım stratejileri önerilmiştir. Böylelikle birlikte yaşama, mimariyi kolektif bir varoluş aracı olarak kullanarak Antroposen için bir proje olarak ele alınır.