SOCIAL COHESION, VITALITY AND ACTIVITY:AN INCLUSIVE URBAN DESIGN APPROACH FOR OPEN PUBLIC SPACES AROUND ISLAMABAD'S STREAMS
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, MİMARLIK ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: İngilizce
Öğrenci: MUHAMMAD HASAN DANİYAL
Danışman: Fatma Cânâ Bilsel
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Planlı başkent İslamabad bugün sosyal uyum ve kentsel canlılık eksikliği ile karşı karşıyadır. Kentteki canlılığı engelleyen sorunlar, kentin otomobil merkezli ölçeğinden güvenilir bir toplu taşıma sisteminin eksikliğine, bölgesel ayrım, kentteki resmi ve gayri resmi yerleşimler aracılığıyla gelir sınıflarının ayrıştırılması gibi kentteki bölücü sistemlere kadar uzanmaktadır. Araştırma, İslamabad'daki sosyal uyum eksikliğini, planlı şehir sakinleri ile enformel yerleşimlerde yaşayanlar arasındaki bölünmelere odaklanarak incelemektedir. Bu bölünmeler büyük ölçüde sosyoekonomik eşitsizliklerden ve şehrin kuruluşu sırasında alınan planlama kararlarından etkilenmektedir. Çalışma, Constantinos Doxiadis tarafından İslamabad'ın planlanmasında kullanılan ve akarsular ile bitişik alanlarını açık kamusal alanlara sahip doğal yerleşim bölgeleri olarak öngören ekolojik ızgaraya odaklanmaktadır. Ancak bu alanlar, amaçlarına hizmet edemeyerek işlevsizleşmiş ve doğal ormanlardan ayırt edilemez hale gelmiştir. Akarsuların etrafındaki bu alanlar, hem resmi hem de gayri resmi yerleşimlere yakınlıkları nedeniyle, farklı toplum grupları arasında sosyal etkileşimi teşvik etme potansiyeline sahiptir. Kamusal alanlarda sosyal uyumu etkileyen kentsel canlılık, etkinlik üretimi, erişim, çeşitlilik, alan yönetimi, sahiplenme ve güvenlik hissi gibi çeşitli faktörler tespit edilmiştir. Kentsel canlılık ve etkinlik yaratma, kullanıcıları mekanlara çekerek sosyal etkileşim için fırsatlar yarattığından özellikle önemlidir. Araştırma, faaliyetlerin sosyal uyumu dikkate alarak programlanmasının uyumlu etkileşimler için elverişli koşullar yaratabileceğini öne sürmektedir. Önerilen çerçeve, sosyal uyumu teşvik etmek için akarsuların etrafında bir kamusal açık alan ağı oluşturmaya yönelik bir yaklaşım geliştirmeye odaklanmaktadır. Bu yaklaşım, farklı sosyoekonomik geçmişlerden gelen kullanıcılar arasındaki sosyal etkileşimleri artırmayı ve nihayetinde daha uyumlu bir kentsel çevre için çalışmayı amaçlamaktadır. Araştırma, tarihsel planlama kararlarını ele alarak ve ekolojik şebekenin potansiyelinden yararlanarak İslamabad'da sosyal uyumu geliştirmek için bir yol sunmaktadır.