Characterızatıon and therapeutıc applıcatıons of polymersomes


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Biyokimya Anabilim Dalı, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2024

Tezin Dili: İngilizce

Öğrenci: MAHAM MAQSOOD

Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): Sreeparna Banerjee

Eş Danışman: İrem Erel Göktepe

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Kanser, kontrolsüz hücre bölünmesi ve büyümesi ile tanımlanan heterojen bir hastalıktır. Kanser tedavisinde ilaçların daha etkili bir şekilde hedefe yönelik olarak verilmesi için yeni ilaç iletim sistemlerinin tasarlanması üzerine çalışmalar yapılmaktadır. Bu tez çalışması, polimerlerin kendiliğinden yapılanması ile oluşan polimerzomların kanser tedavisinde hedefe yönelik bir ilaç dağıtım sistemi olarak kullanımını araştırmaktadır. Glukoz oksidaz (GOx) yüklü polimerzomların kanser hücrelerinde sitotoksisiteyi indükleme potansiyelini incelenmiştir. GOx, enzimatik aktivitesini kullanarak sitotoksik hidrojen peroksit üretmek ve güvenli bir terapötik dağıtım sistemi oluşturmak amacıyla model bir enzim olarak polimerzomlara dahil edilmiştir. Çalışmada, çift emülsiyon yöntemi kullanılarak polimerzomlara dahil edilmiştir. Polimerzomlar, poli(2-izopropil-2-oksazolin)-b-poli(2-fenil-2- oksazoline)-b-poli(2-izopropil-2-oksazoline) (PiPOX-b-PPhOX-b-PiPOX) kullanarak çift emülsiyon yöntemiyle hazırlanmıştır. Karakterizasyon teknikleri (DLS, TEM, floresan görüntüleme, FTIR) 200 nm ile 1000 nm arasında değişen agregatlar olduğunu göstermiş ve boyut heterojenliğini ortaya koymuştur. SW620 kolorektal kanser hücreleri kullanılarak yapılan hücre canlılığı deneyleri, hem içi boş hem de GOx yüklü polimerzomların glukoz içermeyen ortamda minimum sitotoksisite sergilemesiyle iyi biyouyumluluk göstermiştir. Polimerzomlar arasındaki önemli boyut farklılığı hücresel alımı engellemiştir. Bununla birlikte, yüksek glukozlu (4,5 g/L) bir ortam varlığında, GOx yüklü polimerzomlar, içi boş polimerzomlara kıyasla hücre ölümünde önemli bir artış sağlamıştır. Bu da, GOx aktivitesi yoluyla reaktif oksijen türleri (ROS) aracılı hücre ölümüne işaret etmektedir. Genel olarak, bu çalışma bu polimerzomların önemli potansiyelini ve daha fazla optimizasyon fırsatını vurgulamaktadır. Gelecekteki araştırmalar, bu yapıların terapötik etkinliğini artırmak için boyut dağılımını iyileştirmeye, yükleme sürecini geliştirmeye ve hücresel alım mekanizmalarını araştırmaya odaklanabilir.