Akademik Veri Yönetim Sistemi
23. Uluslararası Spor Bilimleri Kongresi, Erzurum, Türkiye, 1 - 04 Aralık 2025, ss.704-706, (Özet Bildiri)
Öğrenciler için daha etkili bir öğrenme ortamı oluşturmak, öğretmenlere daha nitelikli ve sürdürülebilir öğrenme fırsatları sunmayı gerektirir. Ancak mevcut hizmet içi eğitim uygulamalarının öğretmenlerin gelişen ihtiyaçlarını karşılamada zaman zaman yetersiz kaldığı görülmektedir. Bu nedenle, öğretmenlere yönelik hizmet içi eğitimlerin niteliğini artırmak için sürekli iyileştirme çabaları sürdürülmeli, yenilikçi uygulamalar desteklenmeli ve etkili
örneklerin yaygınlaştırılması temel bir politika olarak benimsenmelidir. Bu araştırmanın amacı, Millî Eğitim Bakanlığı Temel Eğitim Genel Müdürlüğü tarafından yürütülen “Beden Eğitimi ve Spor Odaklı Öğretmen Mesleki Gelişim Topluluğu Uygulamaları İçin Kolaylaştırıcı Eğitimi” hizmet içi eğitim programına katılan öğretmenlerin (beden eğitimi öğretmenleri grubu, sınıf öğretmenleri grubu ve farklı branşlardan disiplinler arası öğretmenler grubu) eğitim sürecine ilişkin deneyimlerini, kolaylaştırıcılığa yönelik öğrenmelerini ve mesleki gelişimlerine katkılarını incelemektir. Hizmet içi eğitime, Türkiye’nin 81 ilinden her gruba birer öğretmen olmak üzere toplam 243 öğretmen katılmıştır. Eğitim programı; beden eğitimi öğretmenleri (n=81), sınıf öğretmenleri (n=81) ve fen bilgisi, Türkçe, İngilizce, rehberlik, görsel sanatlar ve beden eğitimi gibi farklı disiplinlerden öğretmenlerin yer aldığı disiplinler arası grup (n=81) olmak üzere üç ayrı grupta eş zamanlı olarak yürütülmüştür. Beş gün süren eğitimde, sabah oturumlarında mesleki gelişim toplulukları ve kolaylaştırıcılık konularına yönelik teorik ve uygulamalı içerikler sunulmuş; öğleden sonraki oturumlarda ise öğretmenlerin farklı spor branşlarını ve fiziksel etkinlikleri deneyimlemelerine olanak sağlayan uygulamalı etkinlikler gerçekleştirilmiştir. Eğitimin sonunda her gruptan sekizer öğretmen (BE = 8, Sınıf = 8, DA = 8) olmak üzere toplam 24 katılımcı, amaçlı örnekleme yöntemiyle belirlenmiştir. Araştırmada nitel araştırma durum çalışması yaklaşımı kullanılmıştır. Veriler, çevrim içi ortamda gerçekleştirilen yarı yapılandırılmış görüşmelerle toplanmış ve tematik analiz yöntemiyle çözümlenmiştir. Bulgular üç tema altında incelenmiştir. Bu temalar ve alt kodları (1) Eğitimin Planlanması; hizmet içi eğitimden beklentiler, hizmet içi eğitim program içeriği/akışı, hizmet içi eğitim yeterliliği, hizmet içi eğitim programı kaynakları, (2) Eğitimin Uygulanması; eğitmenlerin kullandığı stratejiler, eğitim ortamının özellikleri, kolaylaştırıcılık deneyimleri (uygulama), kolaylaştırıcı özellikleri,(3) Eğitimin Değerlendirilmesi; mesleki yeterlik düzeyine etkisi, kolaylaştırıcı becerilerine etkisi, eğitimin “enleri”, kolaylaştırıcılık eğitimi için öneriler. Gruplar arasında eğitim içeriği ve uygulama arasındaki farklılıklarından dolayı farklı alt temalar ve kodlar bulunmuştur. Sonuç olarak, bu çalışma mesleki gelişim toplulukları temelli kolaylaştırıcı eğitimin, öğretmenlerin mesleki yeterliklerini, kolaylaştırıcılık becerilerini ve disiplinler arası iş birliği anlayışını güçlendirdiğini göstermektedir. Bulgular, hizmet içi eğitimlerin disiplinlere özgü ihtiyaçlara duyarlı, esnek ve uygulama odaklı biçimde yeniden yapılandırılmasının öğretmen öğrenmesini anlamlı ölçüde desteklediğini ortaya koymaktadır.
Creating a more effective learning environment for students requires providing teachers with high-quality and sustainable learning opportunities. However, existing in-service training practices at times fall short in meeting teachers’ evolving professional needs. Therefore, continuous improvement efforts should be prioritized to enhance the quality of inservice training, innovative practices should be supported, and the dissemination of effective models should be adopted as a core policy. The purpose of this study is to examine the experiences, facilitation-related learning, and perceived professional development contributions of teachers (physical education teachers, classroom teachers, and teachers from various disciplines) who participated in the “Facilitator Training for Physical Education and Sports-Focused Teacher Professional Learning Community Practices” delivered by the Ministry of National Education, Directorate General of Basic Education. A total of 243 teachers from all 81 provinces of Türkiye took part in the program, with one teacher representing each province in each group. The training was implemented simultaneously in three groups: physical education teachers (n=81), classroom teachers (n=81), and an interdisciplinary group comprising teachers from science, Turkish, English, guidance, visual arts, and physical education (n=81). During the five-day program, theoretical and practical content related to professional learning communities and facilitation was delivered in the morning sessions, while the afternoon sessions offered opportunities for teachers to experience different sports and physical activity practices. At the end of the training, a total of 24 participants—eight from each group (PE = 8, Classroom = 8, Interdisciplinary = 8)—were selected through purposive sampling. The study employed a qualitative case study design. Data were collected through online semi-structured interviews and analyzed using thematic analysis. The findings were organized into three themes: (1) Planning of the Training—expectations from in-service training, program content/flow, adequacy of the training, and program resources; (2) Implementation of the Training—strategies used by trainers, characteristics of the learning environment, facilitation experiences (practice), and facilitator qualities; and (3) Evaluation of the Training—impact on professional competencies, impact on facilitation skills, highlights of the program, and recommendations for future facilitation training. Differences in content and implementation among the groups resulted in distinct sub-themes and codes. In conclusion, this study demonstrates that facilitator training grounded in professional learning communities strengthens teachers’ professional competencies, facilitation skills, and interdisciplinary collaboration. The findings further highlight that restructuring in-service training programs to be flexible, discipline-responsive, and practice-oriented can meaningfully support teacher learning.