Hazelnut won’t Remain on the Branch: Possible Effects of Coronavirus Outbreak on the Participation of Seasonal Agricultural Workers and Their Children to Hazelnut Harvesting and Relevant Measures.


Creative Commons License

Zırh B. C. (Executive)

Project Supported by Other Private Institutions, 2020 - 2020

  • Project Type: Project Supported by Other Private Institutions
  • Begin Date: May 2020
  • End Date: July 2020

Project Abstract

2019 yılı sonunda Çin’de ortaya çıkan ve sonrasında hızla dünyaya yayılan Covid-19 salgını 2020 Mart ayı itibariyle Türkiye’yi de etkilemiş ve salgınla mücadele kapsamında alınan tedbirler birçok sektörde çalışmaların ve üretimin durmasına ve/veya yavaşlamasına yol açmıştır. Tarımsal üretim bu sektörlerin başında gelmektedir. Türkiye’de genellikle mart ayı sonundan kasım ayı sonuna kadar, 10 ay gibi geniş bir zamana yayılan tarımsal üretimin farklı ürünlerinde mevsimlik gezici olarak yüz binlerce işçinin çalıştığı düşünülmektedir. Salgını önlemeye yönelik tedbir kararları özellikle mevsimlik gezici tarım işçileri ve onların çocuklarının istihdam edildiği ürünleri ve farklı coğrafyalardaki üretim süreçlerini etkilemeye başlamıştır.


Bu genel önerinin altında araştırma sonucunun temel bulgularını sıralamak gerekirse birkaç nokta şu şekilde ifade edilebilir. Öncelikle, Covid-19 salgınına karşı alınan tedbirler, özellikle seyahat kısıtları ve ulaşımda seyrekleştirmeyle ilgili kurallar görüşülen herkes tarafından bilinmekle birlikte nasıl uygulanacağı konusunda belirsizlikler olduğu görülmüştür. Bu kuralların uygulanması halinde ihtiyaç duyulan işgücünün temini konusunda kimi güçlükler oluşacağı, ulaşım maliyetlerinin kaçınılmaz  karşılanacağının bilinmediği belirtilmiştir. Buna karşın bu yıl fındık alım fiyatlarının yüksek olacağı beklentisi ile tedbir uygulamalarının maliyetlere yansımasının önemli bir engel teşkil etmeyebileceğine dair yaygın bir görüş de bulunmaktadır. Mevsimlik gezici tarım işçilerinin fındık hasatı sürecine kısmen ya da tamamen katılamaması durumunda, Düzce ve Sakarya illerinde fındık üretimin yarı yarıya azalacağı söylenirken, diğer iller için gelenek emesel imece usulüne dönülebileceği, “gurbetçi" üreticilerin” aileleriyle birlikte bahçeye gireceği, artan işsizlik nedeniyle mahalli işgücü yükseleceğine dair beklentiden dolayı kimsenin fındığını bahçede bırakmayacağı belirtilmiştir. Kısaca fındığın dalda kalmayacağına dair yaygın bir inanç bulunmaktadır.