Ottoman army in the eighteenth century: War and military reform in the Eastern European context

---

Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Fen Edebiyat Fakültesi, Tarih Bölümü, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2007

Tezin Dili: İngilizce

Öğrenci: MURAT ÇINAR BÜYÜKAKÇA

Danışman: MUSTAFA SOYKUT

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu tez askeri tarihçiligin Osmanlı ordusunun 1683 ve 1792 yılları arasındaki durumunu ve Nizam-ı Cedid ordusu öncesindeki reform girisimlerini ele alıs seklini sorgulamaktadır. Batılı askeri tarihçiler 1683 sonrası dönemde Osmanlı askeri gücünün azalmasını Osmanlı askeri teknolojisinin döneminin gerisinde kalmıs olmasına baglamaktadırlar. Bu görüse göre reform girisimleri Avrupa kaynaklı yöntem ve teknolojileri kullanmaya karsı dini nitelikli bir tepki tarafından engellenmistir. Bu tez, Avusturya ve Rusya'nın teknoloji bakımından Osmanlı mparatorlugu'nun çok ilerisinde olmamasından yola çıkarak Osmanlı ordusunun bu ülkeler karsısındaki basarısızlıklarında teknolojinin belirleyici etken olmadıgını savunmaktadır. Osmanlı ordusu söz konusu dönemde baslıca düsmanı olan Rus ordusuyla kıyaslandıgında, Rusların askere alma, lojistik, askeri liderlik gibi alanlarda elde ettikleri basarıyla ve Batılı savas yöntemlerini oldugu gibi kabul etmek yerine bunları step savasının gereklerine uygun hale getirecek taktiksel degisiklikleri yaparak Osmanlı ordusu karsısında zaferler kazandıkları anlasılmaktadır. Aynı dönemde Osmanlı idaresindeki istikrarsızlık sonucunda ne savas alanında ne de reformların gerçeklesmesi için gerekli olan liderlik ortaya konabilmistir. Sonuç olarak klasik dönem Osmanlı ordusunun kalıntıları iktisadi kaynakları tüketip reformları engellemeye devam etmislerdir. Din ise bu devlet olusumu sürecinde iktidar mücadelesine giren taraflardan biri için bir savas çagrısından ibaret kalmıstır. Anahtar Kelimeler: Osmanlı Ordusu, Askeri Devrim, Askeri Teknoloji